Langs mijn pad
naar huis
vanuit de stad
staan rododendrons
in rood en paars
roze en wit
oranje
te juichen.
Voor het eerst
dit jaar
zie ik ze staan
knallend van vreugde
zo uitbundig
breed en groot
Koninklijk
vol luister.
O God,
u nodigt mij
in de tuin van blijdschap
om te zingen
zonder eind
en ongeremd
vol bewondering.
Dit hart was een cadeau
van mensen die dankbaar
en superblij
hun 25 jaar trouw vierden
Mooier kun je het niet treffen
zij hebben dat hart vol muziek
en vreugde
over het mooiste verbond
Het hoogste verbond
ook al maak je alles mee
aan verdriet
en hartverscheurend leed
Je bent elkaar tot cadeau
je hoort steeds meer tonen
van liefde
als je elkaar dit hart geeft.
Vandaag zag ik de boulevard
alsof het heel de wereld was
gevangen in een sousafoon
Het klonk zo vrolijk
en zo ontzettend blij
toch was het maar gewoon
Koninginnedag
Vanmorgen even de deur uit
en de Gele Zee gespot
op nog geen honderd meter
Ik voel me dan opgenomen
in het goud van de hemel
en dit is nog maar de aarde!
In de avondzon
staat de brem
aprilwarm en geurig
ik snuif diep in
als ik met mijn rug
tegen de warme muur
alle stralend goudwitte
lampjes bewonder
als parelmoertjes
op een bruidsjurk
weer een teken
van Gods trouw
aan deze donkere aarde.
Huh?
Ja, kijk nog maar eens goed
dat zie je niet alle dagen
schokkend, vind je niet?
zo schokkend, dat je niet weet
hoe je reageren moet.
Hoor het slepen van het kruis
over de keien van de weg.
Hoor het moeitevol gekreun
onder het te groot gewicht.
Huh? Lach je? Doe je net of je niets hoort?
De herinnering komt boven
aan het verhaal op zondagsschool
of de geur van de kerkbanken
of het geluid van de stem van mijn opa:
“De Heer is waarlijk opgestaan!”
Ik verstop me achter mijn camera
en durf haast niet te kijken
met mijn eigen hart
Hoe vaak besef ik wat Jezus voor me deed?
Hoe vaak leef ik uit dankbaarheid aan Hem?
Door de straten van Deventer
zwoegt de man van smarten
hij speelt Jezus
elk jaar weer opnieuw
Alle andere straten
zijn uitgestorven stil
eerste Paasdag
elk jaar weer opnieuw
hij speelt daar vol met Passie
wetend dat het de laatste
keer kan zijn
want de echte komt terug
Hij zal het spel uitspelen
met recht en met compassie
de laatste strijd
tegen de ergste dood
Vader, mijn Vader!
als U het wilt
neem deze beker
weg van Mij!
Ik ben bang
ten dode toe
O, Vader
dat dit gebeuren moet!
Ik heb geen kracht
dit kruis te dragen
de ziekten en de zonden
en alle niet opgeloste vragen
Maar niet mijn wil
O, Vader, nee
niet mijn wil
Uw wil alleen!
Ik kniel aan Zijn voeten
neer en breek de hals
van mijn fles vol mirre
Ik ben in tranen
over de gebrokenheid
van mijn eigen hart
Ik knielde vaak aan Zijn voeten
neer en luisterde goed
het is nog even maar
Nog even en dan wordt
mijn Vriend gebroken
Hij heeft het duidelijk gezegd
Ik zalf zijn voeten en
ik droog ze met mijn haar
meer kan ik niet geven.
Lente
Onweerstaanbaar is de zon
het licht en de warmte
de kastanjeknop barst
van reuzenlenteleven
Zo is er steeds opnieuw
Het Licht van de Zoon
en de warmte van de Vader
van hen de Geest gegeven
Onweerstaanbaar bent U God
onweerstaanbaar in uw kracht
onweerstaanbaar in uw liefde
is Uw heling tederzacht
Vanuit de winter in de lente
barst ik van de energie
en strooi overal met mijn talenten
omdat ik Zijn glimlach zie.
